راه‌اندازي شبكه‌ي بي‌سيم در 15 دقيقه

مقدمه

اغلب كاربران نمي‌دانند كه با داشتن كامپيوترهاي مجهز به ويندوز XP يا Vista و كارت شبكه‌ي بي‌سيم ، امكان را‌ه‌اندازي يك شبكه‌ي بي‌سيم بدون استفاده از Access Point يا روترهاي باند پهن وجود دارد . در اين مقاله سعي مي‌كنيم بصورت قدم‌به‌قدم نحوه‌ي پياده‌سازي اين نوع شبكه‌هاي بي‌سيم كه به Ad-Hoc معروف است را نشان دهيم .

شبكه‌هاي بي‌سيم

بسياري از كاربران دوست دارند كه شبكه‌ي بي‌سيم منزل يا دفتر كارشان را خود راه‌اندازي كنند . با اين شبكه ، امكان به اشتراك گذاشتن فايل‌ها ، چاپگرها و نيز دسترسي به اينترنت را بدون اتصال كابل به كامپيوترتان خواهيد داشت . اين قابليت مخصوصاٌ براي كامپيوترهايي كه در جايي قرار دارند كه وصل كردن كابل به آن‌ها مشكل است و يا از آن مهمتر براي دسترسي به شبكه و اينترنت توسط نوت بوك‌ها كه در هر جاي دلخواهي از خانه يا دفتر كار قابليت فعاليت داشته باشند ، خيلي ايده‌آل است . در حالي كه شما نوت بوك را از اتاق خواب به اتاق پذيرايي مي‌بريد ، همچنان اتصال به شبكه و اينترنت برقرار است .

البته در مورد نوت بوك‌هايي صحبت مي‌كنيم كه داراي كارت شبكه‌ي بي‌سيم مي‌باشند . (هرچند هر نوت بوكي كه در دو سال اخير ساخته شده باشد ، حتماٌ اين قابليت را خواهد داشت .) اگر شما از نوت بوك يا كامپيوتري استفاده مي‌كنيد كه داراي اين قابليت نيست ، ابتدا بايد به فكر خريد يك كارت شبكه‌ي بي‌سيم باشيد .

براي را‌ه‌اندازي يك شبكه‌ي بي‌سيم به موارد زير نياز داريد :

1-      يك اتصال اينترنتي با پهناي باند بالا (مثل خطوط ADSL) براي اشتراك اينترنت در شبكه .

2-      يك كارت شبكه‌ي بي‌سيم به ازاي هر دستگاهي كه تمايل به اتصال آن به شبكه‌ي بي‌سيم داريم .

3-   يك روتر بي‌سيم با پهناي باند بالا (البته اختياري است) معمولاٌ يك سخت‌افزار بنام "روتر بي‌سيم با پهناي باند بالا" يا "Access Point" براي راه‌اندازي يك شبكه‌ي بي‌سيم مورد نياز است .

در اين مقاله نحوه‌ي راه‌اندازي يك شبكه‌ي بي‌سيم را بدون استفاده از اين وسيله‌ي نسبتاٌ گران قيمت آموزش خواهيم داد . هرچند برخلاف اين ضرب‌المثل شيرين فارسي كه مي‌گويد : "هيچ بقالي نمي‌گه ماست من ترشه!" ابتدا به محدوديت‌هاي اين روش كه ناشي از عدم استفاده از روتر مي‌باشد اشاره مي‌كنيم :

1. كامپيوتري كه داراي اتصال اينترنت با پهناي باند بالا مي‌باشد ، بايد هميشه روشن باشد . اگر آن را خاموش كنيد ، ارتباط به اينترنت كامپيوترهاي ديگر قطع مي‌شود ، در حاليكه اگر از روتر بي‌سيم استفاده كنيد ، اتصال اينترنت شما به روتر متصل شده و در نتيجه با خيال راحت مي‌توانيد تمام كامپيوترها را بدون قطع شدن اينترنت خاموش كنيد .
2. امنيت شبكه‌ي شما كمتر خواهد بود ، چرا كه روترهاي با پهناي باند بالا داراي يك فايروال سخت‌افزاري داخلي هستند كه شما با حذف اين روتر ، در واقع آن فايروال را هم از دست داده‌ايد .
3. رمزنگاري روي اطلاعات در روش Ad-Hoc نسبت به روش روتر خيلي ضعيف‌تر است و در نتيجه هكرهاي حرفه‌اي در زمان كوتاه‌تري مي‌توانند رمز شبكه را بدست بياورند . (البته براي كاربران خانگي كه بيشتر نگران استفاده‌ي همسايگانشان از سيگنال‌هاي بي‌سيم آن‌ها هستند ، به اندازه‌ي كافي ايمن مي‌باشد .) بنابراين اين روش براي افرادي كه اطلاعات محرمانه را انتقال مي‌دهند ، به هيچ وجه توصيه نمي‌شود و تنها راه آن‌ها خريد يك دستگاه روتر مي‌باشد .
4. سرعت شبكه‌ي شما به 11 Mbps محدود مي‌شود . حتي اگر از كارت‌هاي با سرعت 54 Mbps هم استفاده كنيد ، باز هم به خاطر ماهيت اين پروتكل ، سرعت شما به 11 Mbps كاهش مي‌يابد .

حتي اگر شما داراي يك روتر با پهناي باند بالا بدون قابليت بي‌سيم باشيد ، بازهم مي‌توانيد يك شبكه‌ي Ad-Hoc را پيكربندي كنيد . اگر شبكه‌ي شما داراي اين ويژگي باشد ، بنابراين نقطه ضعف دوم از موارد ذكر شده‌ي بالا حل خواهد شد . هرچند سه مورد ديگر همچنان پابرجاست . همچنين يك مورد مهم ديگر در اين نوع شبكه‌ها وجود دارد و آن عبارتست از اينكه شما مجبوريد كه محدوده‌ي IP آدرس شبكه را در صورتي كه در محدوده‌ي 192.168.0.X پيكربندي شده باشد ، تغيير دهيد و از محدوده‌ي 192.168.1.X به‌جاي آن استفاده كنيد ، زيرا "سرويس اشتراك اينترنت ويندوز" هم از محدوده‌ي 192.168.0.X استفاده مي‌كند و شما با تداخل IP آدرس‌هاي شبكه مواجه خواهيد شد . اين پيكربندي معمولاٌ با اجراي برنامه‌ي روتر انجام مي‌شود (اغلب با باز كردن IE و تايپ http://192.168.0.1 در خط آدرس آن ، از هر كامپيوتر دلخواهي كه به روتر متصل مي‌باشد ، انجام مي‌شود) .

كارت‌هاي شبكه‌ي بي‌سيم

همانگونه كه قبلاٌ اشاره شد ، براي هر دستگاهي كه مي‌خواهيد به شبكه‌ي بي‌سيم متصل باشد ، نياز به خريد يك كارت شبكه‌ي بي‌سيم داريد . كارت‌هاي شبكه‌ي بي‌سيم با حداقل يكي از پروتكل‌هاي IEEE 802.11 تطابق دارند . چندين پروتكل وجود دارند كه رايج‌ترين آن‌ها 802.11a ، 802.11b و 802.11g مي‌باشند .

از اين به بعد و براي سهولت ، در اين مقاله به آن‌ها بصورت a ، b و g اشاره مي‌كنيم . تفاوت اصلي آن‌ها در سرعت و فركانس مي‌باشد . حداكثر سرعت b حدود 11 Mbps مي‌باشد و حداكثر سرعت a و g در حدود 54 Mbps است (تفاوت a و g هم در فركانس كاري آن‌ها مي‌باشد) .

نسل بعدي اين پروتكل‌ها 802.11n مي‌باشد كه داراي حداكثر سرعت 540 Mbps مي‌باشد .

بعضي از كارت‌هاي شبكه‌ي بي‌سيم با سرعت 108 Mbps معرفي مي‌شوند ، اما در حقيقت آن‌ها داراي سرعت 54 Mbps مي‌باشند كه توسط تكنيك‌هايي مثل فشرده‌سازي اطلاعات به اين سرعت مي‌رسند . براي بهره بردن از اين قابليت بايد كليه‌ي تجهيزات بي‌سيم شبكه (روتر و كليه‌ي كارت‌هاي شبكه‌ي بي‌سيم) از يك سازنده باشند و در غير اين صورت باز از همان سرعت پروتكل‌هاي عادي a ، b و g استفاده خواهيد كرد . متأسفانه اين قابليت هم در شبكه‌هاي Ad-Hoc كار نمي‌كند . پس بازهم به سرعت 11 Mbps قناعت كنيد !

در تئوري بهترين حالت اين است كه تمام كامپيوترها مجهز به كارت‌هاي شبكه‌ي بي‌سيم 54 Mbps (يا 108 Mbps) باشند . هرچند سرعت شما به سرعت اتصال به اينترنتتان محدود مي‌شود . بنابراين اگر از شبكه‌ي شما براي انتقال فايل بين كامپيوترها استفاده نمي‌شود ، خريد كارت‌هاي شبكه 54 Mbps هيچ كمكي به سرعت شما نمي‌كند چرا كه سرعت اتصال به اينترنت شما بسيار پايين‌تر از اين مي‌باشد . براي مثال اگر شما داراي يك اتصال 1 Mbps براي اينترنت مي‌باشيد ، با داشتن كارت‌هاي 54 Mbps ، داراي شبكه‌اي مي‌باشيد كه قادر است اطلاعات را 54 بار سريع‌تر از اتصال اينترنت شما انتقال دهد . يك شبكه‌ي 11 Mbps با توجه به هزينه‌ي پايين‌تر ، بهتر عمل خواهد كرد . (هرچند آن هم 11 بار سريع‌تر از اتصال اينترنت شما خواهد بود) بنابراين با خريد كارت‌هاي 11 Mbps ، در هزينه صرفه‌جويي خواهد شد .

نكته‌ي مهمتر براي ما در اين مقاله آن است كه شبكه‌هاي Ad-Hoc قادر به انتقال اطلاعات با سرعت بالاي 11 Mbps نمي‌باشند ، بنابراين خريد كارت‌هاي 54 Mbps براي اينگونه شبكه‌ها ، در واقع دور ريختن پول است ! اگر شما واقعاٌ نياز به سرعت 54 Mbps و يا 108 Mbps براي انتقال اطلاعات داريد ، چاره‌اي جز خريد روتر و راه‌اندازي شبكه بر اساس روتر نداريد .

پس اگر شما داراي يك اتصال اينترنت 1 Mbps يا حتي 2 Mbps باشيد با داشتن كارت‌هاي 11 Mbps يا 54 Mbps يا 108 Mbps ، سرعت اينترنت شما از 1 Mbps يا 2 Mbps بالاتر نخواهد رفت . اگر با وجود توصيه‌هاي فوق ، بازهم تمايل به خريد كارت‌هاي 54 Mbps داريد ، حداقل مطمئن باشيد كارتي كه مي‌خريد با استاندارد 802.11b مطابقت داشته باشد (يعني 802.11g باشد ونه 802.11a) چرا كه با آن مي‌توانيد شبكه‌ي بي‌سيم خود را بدون استفاده از روتر بسازيد ، زيرا شبكه‌هاي Ad-Hoc فقط در 11 Mbps كار مي‌كنند . نكته‌ي مهم بعدي اين است كه تمام كارت‌هاي 54 Mbps خريداري شده داراي يك استاندارد (همه a يا همه g) باشند چرا كه اگر در آينده قصد ارتقاء شبكه‌ي بي‌سيم خود را داشتيد و اقدام به خريد يك روتر كرديد ، همه‌ي دستگاه‌ها قادر به انتقال اطلاعات با سرعت 54 Mbps باشند .

انواع كارت شبكه‌ي بي‌سيم

دو نوع كارت شبكه‌ي بي‌سيم وجود دارد : USB و add on .

معمولاٌ كارت‌هاي add-on پايدارتر مي‌باشند . كارت‌هاي add on  براي كامپيوترهاي روميزي مطابق با اسلات PCI (و معمولاٌ مطابق با استاندارد PCI-Express X1)و براي نوت بوك‌ها مطابق با PC Card و يا Express Card توليد مي‌شوند . اگر نوت بوكتان داراي كارت شبكه بي‌سيم نمي‌باشد ، بايد مطمئن شويد كه داراي اسلات توسعه (PC Card يا Express Card) مي‌باشد يا نه ؟ و سپس اقدام به خريد كارت مناسب با آن اسلات بكنيد .

نصب كارت شبكه طبق دستورالعمل همراه آن به سادگي انجام مي‌شود . مراحل آن معمولاٌ بدين ترتيب مي‌باشد : ابتدا كارت را به كامپيوترتان متصل كنيد . (اگر يك كارت PCI را روي يك كامپيوتر روميزي نصب مي‌كنيد ، ابتدا بايد دستگاه را خاموش كنيد و درب كيس را باز كنيد) . سپس دستگاه را روشن كنيد و درايو آن را نصب كنيد . كارت‌هاي شبكه بي‌سيم را در كامپيوترهايي كه مي‌خواهيد به شبكه‌ي بي‌سيم متصل شوند ، نصب كنيد . مرحله‌ي بعدي پيكربندي كامپيوتر ميزبان (Host) مي‌باشد كه آن كامپيوتري است كه به اينترنت متصل مي‌باشد . اگر شما اتصال اينترنت را با استفاده از يك روتر با پهناي باند بالا (بدون قابليت بي‌سيم) به اشتراك گذاشته‌ايد ، هر كامپيوتري كه به روتر متصل مي‌باشد را مي‌توانيد بعنوان ميزبان ، پيكربندي كنيد . در اين حالت به خاطر داشته باشيد كه همانگونه كه قبلاٌ اشاره شد ، مجبوريد كه محدوده‌ي IP آدرس شبكه‌تان را در صورتيكه از محدوده‌ي 192.168.0.X استفاده مي‌كند ، چرا كه سرويس اشتراك اينترنت ويندوز هم از محدوده‌ي آدرس 192.168.0.X استفاده مي‌كند و شما دچار تداخل آدرس IP خواهيد شد .

پيكربندي كامپيوتر ميزبان

حالا بايد كامپيوتر ميزبان (همان كامپيوتري كه به اينترنت وصل مي‌باشد) را پيكربندي كرد .

*** اگر اتصال اينترنت را با استفاده از يك روتر به اشتراك بگذاريد ، هر كامپيوتري كه به روتر متصل باشد ، مي‌تواند بعنوان ميزبان پيكربندي شود . همانگونه كه اشاره شد ، نمي‌توانيد اين كامپيوتر را خاموش كنيد چرا كه تمام كامپوترهاي ديگر قادر به دسترسي به اينترنت نخواهد بود .

حالا مراحل زير را گام‌به‌گام دنبال كنيد :

1: ابتدا گزينه‌ي Network Connections را از كنترل پنل باز كنيد . سپس روي گزينه‌ي Wireless Network Connection كليك راست كرده و گزينه‌ي Properties را انتخاب كنيد .

2: در پنجره باز شده به برگه Wireless Network رفته و مطمئن شويد كه هيچ شبكه بي‌سيمي از قبل در ليست Preferred Network وجود نداشته باشد ، اگر وجود داشت ، آن را انتخاب كرده و سپس توسط دكمه‌ي Remove آن را حذف كنيد .

3: سپس روي دكمه‌ي Advanced كليك كرده و گزينه‌ي Computer to Computer(ad hoc) Network only را انتخاب كنيد و دكمه‌ي Close را بزنيد .

4: حالا از پنجره‌ي : Wireless Network Connection Properties دكمه‌ي Add را انتخاب كنيد . با اين كار شبكه‌ي بي‌سيم را پيكربندي مي‌كنيم . شما بايد موارد زير را تعيين كنيد :

الف) نام شبكه (Network Name SSID) : اين بخش نام شبكه بي‌سيم شما را مشخص مي‌كند و كامپيوترها با اين نام به دنبال شبكه‌ي بي‌سيم مي‌گردند .

ب) اعتبارسنجي شبكه (Network Authentication) : آيا اعتبار كامپيوترهاي شبكه هنگام برقراري ارتباط بررسي بشود يا نه ؟ براي شبكه‌هاي Ad Hoc مقدار آن را Open انتخاب كنيد .

ج) رمزگذاري داده‌ها (Data Encryption) : نوع سيستم رمزگذاري داده‌ها را WEP انتخاب كنيد .

د) كادر : "The Key is Provided for me automatically" را از حالت انتخاب خارج كنيد .

س) پيكربندي كليد شبكه (Network Key) : كليد شبكه يك اسم رمز مي‌باشد كه براي رمزگذاري داده‌هاي انتقالي در شبكه استفاده مي‌شود . اين رمزگذاري مانع از دسترسي همسايگان به امواج شبكه‌ي بي‌سيم شما شده و از ديدن و در نتيجه حذف كردن فايل‌هاي شما توسط آن‌ها جلوگيري مي‌كند ، حتي اگر سرويس اشتراك فايل‌ها در شبكه‌ي شما فعال باشد . البته لازم به ذكر است كه ‌آنها امواج شبكه‌ي شما را توسط كارت‌هاي شبكه‌ي بي‌سيم خودشان دريافت مي‌كنند ، ولي به دليل نداشتن كليد شبكه ، قادر به ورود به شبكه‌ي شما نيستند . اين كليد هر تركيبي از حروف و اعداد مي‌تواند باشد .

بعد از زدن دكمه‌ي OK ، نام شبكه شما در بخش Preferred Network ديده مي‌شود . شبكه‌ي شما با يك علامت ضربدر قرمز مشخص شده است كه كاملاٌ طبيعي است و جاي هيچ نگراني از بابت آن ضربدر قرمز نيست !

 حالا بايد اتصال اينترنت را در شبكه به اشتراك گذاشت . توجه داشته باشيد كه اين عمل بر روي كارت شبكه‌اي كه به كانكشن اينترنت متصل است ، انجام مي‌شود و نه بر روي كارت شبكه‌ي بي‌سيم دستگاه . براي اين كار مجدداٌ گزينه‌ي Network Connections را از كنترل پنل باز كرده و روي كارت شبكه‌اي كه به كانكشن اينترنت متصل مي‌باشد ، كليك راست كرده و گزينه‌ي Properties را انتخاب كنيد . در پنجره‌ي نمايان شده ، برگه‌ي Advanced را انتخاب كرده و كادر "Allow Other Network Users to … Connect" را انتخاب كرده و كادر پاييني يعني "… Allow Other Network Users to Connect" را از حالت انتخاب خارج كنيد .

*** دكمه‌ي OK را بزنيد . حالا تحت نام كارت شبكه‌اي كه به اينترنت متصل مي‌باشد ، عبارت Shared  را مي‌بينيد . در عين حال هنوز اتصال كارت شبكه‌ي بي‌سيم شما بصورت Not Connected نمايان مي‌باشد كه اين امر هم كاملاٌ طبيعي است . تنها در صورتي كه هر كامپيوتر ديگري به شبكه‌ي شما بپيوندد ، اين عبارت به Connected تغيير مي‌يابد .

حالا كامپيوتر ميزبان بدرستي پيكربندي شده است و بايد كامپيوترهاي ديگر را براي استفاده از شبكه‌ي بي‌سيم پيكربندي كرد .

پيكربندي ساير كامپيوترها

پيكربندي ساير كامپيوترها بسيار ساده مي‌باشد و كافي است كه مراحل زير را دنبال كنيد :

اگر كامپيوتر ميزبان را بدرستي پيكربندي كرده باشيد ، شبكه‌ي بي‌سيم شما در ليست شبكه‌هاي در دسترس تمام كامپيوترهايي كه داراي كارت شبكه‌ي بي‌سيم مي‌باشند ، قرار مي‌گيرد . فقط كافيست كه روي آيكون شبكه‌ي بي‌سيم واقع در نوار وظيفه كليك كرده و يا روي آيكون Wireless Network Connection  در پنجره‌ي Network Connections در كنترل پنل دابل كليك كنيد تا ليست شبكه‌هاي بي‌سيم در دسترس را ببينيد . در اين صفحه امكان دارد چندين شبكه‌ي بي‌سيم را ببينيد (بقيه‌ي شبكه‌ها مربوط به شبكه‌هاي بي‌سيم اطراف شما مي‌باشند و اينجاست كه رمزگذاري داده‌ها اهميت پيدا مي‌كند) .

حال بايد روي شبكه‌ي خودتان (مثلاٌ MyHome) كليك كنيد .

*** بعد از دابل كليك كردن بر روي نام شبكه‌ي مورد نظر ، ويندوز كليد شبكه‌ي مذكور را از شما مي‌خواهد (همان كليدي كه در مرحله‌ي 4 وارد كرديد) .

*** بعد از وارد كردن كليد شبكه(2بار) ، وضعيت شبكه شما بصورت "Acquiring Network Address" ظاهر مي‌شود و سپس به وضعيت "Connected" تغيير حالت مي‌دهد .

*** بعد از اين ، از طريق اتصال اينترنت موجود بر روي كامپيوتر ميزبان ، به اينترنت دسترسي خواهيد داشت . اگر تمام كارها را مطابق با مقاله انجام داده‌ايد مي‌توانيد صحت آن‌ها را از طريق IE و سر زدن به سايت www.ComputerNews.ir بررسي كنيد !

حالا روي كامپيوتر ميزبان عبارت "Connected" براي ارتباط بي‌سيم ظاهر مي‌شود .

همانگونه كه اشاره شد ، تنها وقتي عبارت "Connected" در كامپيوترهاي ميزبان ظاهر مي‌شود كه حداقل يكي از كامپيوترهاي ديگر به آن متصل شده باشند .

*** براي اطمينان بيشتر ، پيشنهاد مي‌شود ساير شبكه‌هايي كه در بخش "Preferred Network " نمايان مي‌شوند و مربوط به شبكه‌ي همسايگان گرامي مي‌باشند را در تمام كامپيوترها حذف كنيد .

حالا كه شما اينترنت را در شبكه‌ي بي‌سيم خود به اشتراك گذاشته‌ايد ، مي‌توانيد شبكه را براي اشتراك چاپگرها و فايل‌ها هم پيكربندي كنيد . نكته‌ي مهم آن است كه فايل‌ها يا چاپگرها (برخلاف اينترنت) نيازي نيست كه بر روي كامپيوتر ميزبان قرار داشته باشند و مي‌توانند روي هر كامپيوتري كه در شبكه قرار دارد ، باشند (هر چند بهتر است كه چاپگرها روي كامپيوتر ميزبان باشند ، زيرا اين كامپيوتر مجبور است كه به خاطر تأمين اينترنت براي سايرين ، هميشه روشن باشد و در نتيجه چاپگر شما هم هميشه فعال خواهد بود) .

سخن پاياني

راه‌اندازي شبكه‌ي بي‌سيم بصورت Ad-Hoc يكي از روش‌هاي پركاربرد در منازل و دفاتر اداري كوچك مي‌باشد كه با توجه به سادگي پياده‌سازي آن ، به راحتي توسط كاربران عادي قابل انجام است . لذا در صورتيكه نياز به سرعت بالا در انتقال اطلاعات بين كامپيوترها نداريد ، شك نكنيد كه بهترين گزينه همين روش Ad-Hoc مي‌باشد .

منبع : رايانه خبر